Wan Pipel

Op 14 juli 1976 ging de film Wan Pipel van regisseur Pim de la Parra in première in theater Star. Het werd een groot succes, met wekenlang uitverkochte zalen in Suriname. In Nederland was de belangstelling daarentegen veel kleiner. De film – inmiddels een klassieker – wordt nog altijd bijna elk jaar vertoond op Surinaamse televisiestations, rond 25 november bij de viering van de Onafhankelijkheid.

De liefde tussen de Afro-Surinaamse man Roy Ferrol en de Hindostaanse vrouw Rubia Soekdew staat centraal in de film. De reacties binnen beide families zijn niet positief. Hun relatie komt hierdoor onder druk te staan, maar houdt stand. Roy, die studeert in Nederland, maar afscheid komt nemen van zijn moeder die op sterven ligt, besluit in Suriname te blijven. Het niet terugkeren wordt symbolisch weergegeven als hij aan het eind afscheid neemt van zijn Nederlandse vriendin Karina, die naar Suriname was gekomen om hem over te halen mee terug te gaan. Dit klassieke verhaal van een verboden liefde tussen twee etnische achtergronden maakte veel los in Suriname. Zo’n relatie werd destijds door velen niet geaccepteerd. Juist dat was de boodschap van de film: Suriname was één volk, wan pipel. De blijvende populariteit van de film, bijna 50 jaar later, laat zien dat de boodschap van eenheid is aangeslagen.